نیستی کم! نه از آیینه نه حتی از ماه
که ز دیدار تو دیوانه ترم تا از ماه

من محال است به دیدار تو قانع باشم
کی پلنگی شده راضی به تماشا از ماه

به تمنای تو دریا شده ام! گرچه یکی ست
سهم یک کاسه ی آب و دل دریا از ماه

گفتم این غم به خداوند بگویم، دیدم
که خداوند جدا کرده زمین را از ماه

صحبتی نیست! اگر هم گله ای هست از اوست
می توانیم برنجیم مگر ما از ماه!

"دیوونه، تو افتخار زندگیمی..."

پاییز که می شودانگار از همیشه عاشق ترمدر تمام طول پاییزنمناکی شب ها رابا تمام منفذهای پوستملمس می کنموچشمانم همه جانقش دیدگان تورا جستجو می کندپاییز که می شودهمراه برگها رنگ عوض می کنمزردو نارنجی می شوم وبا باد تا افقی که چشمانتدرآن درخشیدن گرفتپیش می رومو مقابلت به رقص درمی آیمتا آن جا که باور کنیتمام روزهایی که از پاییز گذشتهتا به امروزهمواره عاشقت بوده امپاییز که می شودبی قراری هایم را در باغچه کوچکیمی کارم و آرام آرامقطره های باران راکه روزهاست در دامنم جمع کردمبه باغچه می نوشانممیدانم تا آخر پاییزتمام بی قراری هایم شکوفه خواهد دادو با اولین برف زمستانبه بار خواهد نشستپاییز که می شودبی آنکه بدانم چرابیشتر از همیشه دوستت دارمو بی آنکه بدانی چرادلم بهانه ات را می گیردوپاییز امسال....عشق جنس دیگری دارد ومعشوق خواستنی تر است...کاش می دانستی!

هر زمان که از جور روزگارو رسوايي ميان مردماندر گوشه ي تنهايي بر بينوايي خود اشک مي ريزمو گوش ناشنواي آسمان را با فريادهاي بي حاصل خويش مي آزارمو بر خود مي نگرم و بر بخت بد خويش نفرين مي فرستمو آرزو مي کنم که اي کاش چون آن ديگري بودمکه دلش از من اميدوارترو قامتش موزون ترو دوستانش بيشتر استو اي کاش هنر اين يکو شکوه و شوکت آن ديگري از آن من بودو در اين اوصاف چنان خود را محروم مي بينمکه حتي از آنچه بيشترين نصيب را برده امکمترين خرسندي احساس نمي کنماما در همين حال که خود را چنين خوار و حقير مي بينماز بخت نيک ، حالي به ياد تو مي افتمو آنگاه روح منهمچون چکاوک سحر خيزبامدادان از خاک تيره اوج گرفتهو بر دروازه ي بهشت سرود مي خواندو با ياد عشق توچنان دولتي به من دست مي دهدکه شأن سلطاني به چشمم خوار مي آيدو از سوداي مقام خود با پادشاهان ، عار دارم

وقتایی هست که عجیب

هوایت به سرم میزنه

بی قرار میشم

نمیتونم آروم بگیرم

شروع به راه رفتن میکنم

تمام بدنم به لرزه میفته

خمار میشم

انگار وقت نشئه کردنه

اینجاست که میفهمم

که فقط تو

مایه ی قرارِ این دلِ بی قرارمی...

"اعتراف نامه عشق"